(herzien 8-7-2019)

Vorig jaar heb ik iets gedaan wat ik me al vaak had voorgenomen, maar waar het niet eerder van kwam. Iets wat ik wel wilde, maar ook voor terugdeinsde. Ik heb een document achtergelaten thuis voor het geval wij niet meer terug zouden komen van vakantie. Of, in een minder ernstig geval, een van ons of allebei een tijdje onze zaken niet zouden kunnen beheren. Gelukkig was het niet nodig en heb ik het papier weer van de afgesproken plek gehaald en achter slot en grendel gelegd. Dit jaar moet ik kijken of het herziening nodig heeft.

Samen met mijn man en jongste dochter gaan wij deze zomer een paar weken naar het buitenland met de auto. Onze oudste dochter en zoon blijven in Nederland. Zij is zelfstandig. Hij niet. Hij woont in een instelling voor verstandelijk beperkten. Dat maakt de zaak er niet eenvoudiger op.

Je gaat er onbewust van uit dat je oud zult worden en dat je niet tegelijk met je partner zult overlijden. Een van beide kan dan de zaken regelen voor de ander. Maar, stel dat je samen overlijdt, of dat je geen partner (meer) hebt. Of misschien zelfs geen kinderen, dan moet iemand die je minder goed kent jouw zaken gaan regelen: je uitvaart, adressen zoeken, verzekeringen opzoeken, meldingen doen etc. Dat is wel heel wat. Nog afgezien van de afwikkeling van je nalatenschap. En trouwens, ik ken ook niet alle contacten van mijn man of hij die van mij.

• Laten weten waar je bent en contact houden.
• Zorgen voor een lijst met telefoonnummers, polisnummers en paspoortnummers zodat dat in ieder geval bekend is. We stoppen deze lijst ook her en der in de bagage, zodat we zelf bij beroving of verlies van spullen, direct weten wie we moeten bellen.
• Laten weten wie de sleutel van het huis heeft, inclusief telefoonnummer. Geef je postopruimer/kattenverzorger ook het telefoonnummer van je contactpersoon in Nederland.

Een testament. Hierin kun je dingen vastleggen die afwijken van de normale gang van zaken. Bijvoorbeeld als je een bedrag aan een goed doel wilt nalaten of iemand wilt onterven of juist extra bevoordelen. Je kunt ook vastleggen wie je als executeur-testamentair wilt. Die persoon wordt dan als eerste gevraagd of hij/zij de erfenis wil afwikkelen.

Ook de wensen rond de zorg voor je minderjarige kinderen en/of, in ons geval ook gehandicapte meerderjarige kind kun je in je testament opnemen. Wie gaat voor hen (helpen) zorgen, wie vertrouw je dat toe? Familie of vrienden? Wie zou je kunnen vragen?

Misschien ben je als enige mantelzorger van je demente moeder of gehandicapte tante. Ook dan zou je iets moeten regelen voor het geval dat. Zij kunnen er zelf niet meer achteraan…

Wensen voor je uitvaart. Zelf heb ik dit nog niet op papier staan, hoewel ik best wat ideeën heb. Ouderen hebben dat vaak wel vastgelegd. Erover praten is altijd goed. Vraag je ouders eens wat zij hierover hebben bedacht of wat ze wel/niet zouden willen. Het levert misschien nog wel verrassende gesprekken op.

Wie ken je eigenlijk allemaal en zijn dat vrienden of vage bekenden? Handig voor nabestaanden:

Een bijgewerkte adressenlijst. Van je familieleden, vrienden, vrienden van je kinderen, collega’s, verenigingen waar je lid van bent. Zij zullen bij overlijden in kennis moeten worden gesteld. Misschien heb je nog oude contacten van vroeger of zakelijke contacten die op de hoogte moeten worden gebracht. Ik realiseerde me laatst dat mijn adresboekje al 25 jaar oud is en ondertussen meer doorhalingen heeft dan adressen. De meeste gegevens zitten in mijn telefoon. Misschien kun je ook iemand op de hoogte brengen van je toegangscode, zodat deze gegevens vindbaar zijn.

Heb jij ook zoveel wachtwoorden? Ik heb ze opgeslagen in Keepass, een digitale wachtwoordkluis. Ik heb 1 wachtwoord om daarin te komen en vervolgens vind ik alle gegevens van mijn sociale media, webmail, Digid, etc. Dit is natuurlijk een veilige manier om gevoelige gegevens te beschermen, maar nabestaanden zullen ook je digitale zaken moeten kunnen afwikkelen. Laat dus (na overlijden), bijvoorbeeld via de notaris, een document achter waardoor iemand je zaken kan afronden.

Overlijden gaat altijd gepaard met kosten, uitkerende polissen, stoppende inkomsten en wijziging van tenaamstellingen. Wat kun je daarvoor in kaart brengen?

Een lijst met verzekeringen: pensioen-, overlijdensrisico- of uitvaarverzekeringen. Wie moeten in kennis gesteld worden? Is er voldoende geld voor een uitvaart? Hoe zit het met de hypotheek? Als je een overzicht hebt kun je daar gelijk ook eens naar laten kijken door een deskundige als je twijfelt of het goed geregeld is. (Hier verwijs ik door).

De eigendomspapieren van je huis.

Een lijst met abonnementen en contracten. Tijdschriften zijn vrij eenvoudig, omdat die vanzelf weer in de bus komen. Maar lidmaatschappen van een vakbond of oudervereniging zijn misschien minder zichtbaar.

Het lijkt een beetje luguber misschien om je zo bezig te houden met dit soort dingen. Toch vind ik het getuigen van zorg als je dit doet.

Zou jij eigenlijk ook wel je zaakjes beter op orde willen hebben? Een map klaar hebben staan waar alles in zit wat belangrijk is om te weten? Wil je je kinderen niet opzadelen met uren uitzoekwerk, onduidelijkheden of vage toezeggingen? Je kunt daar zelf veel aan doen. Ik zou je daar graag bij helpen. Bij het ordenen van je papieren, het op een rijtje krijgen van belangrijke polissen en contracten, het uitzoeken van adressen, het maken van een veilige wachtwoordkluis en wat je nog meer zou willen regelen. Een handige website waar ik op werd geattendeerd: www.mijnlevendossier.nl. Hier kun je zelf in beperkte of uitgebreide vorm je zaken vastleggen.

Ik denk dat je jezelf en anderen heel erg helpt om dingen te regelen of in ieder geval te bedenken wat je zou willen. 

Wil je dat ook en heb je er hulp bij nodig? Vraag bijvoorbeeld je kinderen of ga samen met je partner zitten. Zijn er geen andere mensen beschikbaar? Neem dan contact met me op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Dan kunnen we bespreken wat je nodig hebt en wat ik voor je zou kunnen doen.

Het bericht Geen puzzel, maar duidelijkheid verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Vanochtend had ik een gesprek met Ingrid Verkleij van Accept, Verlies- en Rouwcounselling en ik wil daar graag wat over delen.

Met Ingrid heb ik gesproken over mensen in rouw. We hebben nl. allebei te maken met mensen die verliezen kennen in hun leven, die het lastig vinden om hun leven weer op de rails te krijgen en behoefte hebben aan een luisterend oor.

Ik herkende veel van wat zij vertelde en andersom. Het verliezen van een geliefde is afschuwelijk en dat is niet zomaar verwerkt. Het gooit je leven overhoop en alles verandert. Rouwen kost tijd en die krijg je niet voldoende in onze hectische samenleving. Je wordt geacht na een tijdje wel weer gewoon mee te kunnen doen en dat is juist zo moeilijk.

Rouw is er in veel soorten en maten en het is heel persoonlijk hoe je daarmee omgaat. Rouw is er niet alleen na een overlijden, maar ook na het verlies van een baan of een gewenste toekomst. Stel dat je geen kinderen kunt krijgen, terwijl je ze zo graag wilt. Dat is verlies. Stel dat je arbeidsongeschikt wordt verklaard, terwijl je nog jong bent. Ook dat is verlies en brengt rouw met zich mee. Net zo goed als het op de klippen lopen van je huwelijk. Soms is het nodig om daar met iemand van buiten over te praten.

Veel! Verlies brengt je uit je evenwicht, het heeft invloed op je energieniveau, je contacten, je interesses, je doelen in het leven. Dat gaat dus over alles in je huis en je werk. Vaak zie je dat iemand minder aandacht meer heeft voor dingen die vroeger wel belangrijk waren, zoals koken voor zichzelf, contacten onderhouden of het huis gezellig maken. Ook is het lastig om die dingen over te nemen die de ander altijd deed. Je bent onthand.

Ik help mensen bij het weer vlot trekken van hun huiselijk leven. Ik kijk naar die plaatsen in huis die een nare lading hebben en overleg hoe dat veranderd zou kunnen worden. Ook zijn er vaak spullen die uitgezocht of weggedaan moeten worden, omdat ze je in de weg liggen of omdat het tijd is voor een afscheid. Ook daar help ik bij. Ik zie er nooit tegenop om met iemand in zee te gaan. Ik luister en als iemand huilt dan wacht ik gewoon. Het is zo geweldig als ik merk dat opruimen van oud zeer ook ruimte geeft voor de toekomst. Dat iemand weer zin krijgt in dingen, hoe klein ook. Dat maakt het zo de moeite waard!

Heb jij te maken met verlies en heb je moeite de draad vast te houden of weer op te pakken? Kan ik iets voor je betekenen?

Het bericht ‘Kan ik iets voor je betekenen?’ verscheen eerst op Bezemer Organizing.