Ik bewaar wel heel veel!

Ik bewaar wel heel veel!

Regelmatig bekent iemand me dit, bijna met het schaamrood op de kaken. ‘Ik bewaar wel heel veel.’ Het klinkt als iets vies, iets wat je niet hoort te doen en stiekem toch doet.

Wie heeft gezegd dat dat niet mag? Is er een soort rommel-politie die in de gaten houdt of je niet te veel bewaart en wel genoeg weggooit? Eerlijk gezegd schrik ik er soms van. Als professional organizer ben ik de eerste om te beamen dat opruimen en wegdoen van overbodige spullen ruimte geeft en dat het ordenen van chaos heel veel met je doet. Absoluut.

Maar als we (lees: organizers) mensen het idee geven dat het hebben van veel spullen een soort ‘doodzonde’ is, schieten we ons doel voorbij.

Wat is er mis met een mooie verzameling of volle boekenkast? Niets. Wat is er mis met spullen uit je jeugd of van je overleden (groot)ouders? Niets. Wat is dan het probleem?

 

De meerwaarde van bewaren

Er is pas een probleem als jij dat zo ervaart, of een van je huisgenoten. Als die verzameling je in de weg gaat staan of als spullen stof staan te vangen zonder ooit nog bekeken te worden. Dan heeft het bewaren geen meerwaarde. Want hoe kun je met droge ogen zeggen dat de tekeningen en boekjes van vroeger zoveel voor je betekenen als je ze sinds de vorige verhuizing niet meer hebt gezien? Als je ze nooit getoond hebt aan je kinderen en ze waarschijnlijk liggen te vergaan op zolder?

En dit voorbeeld kan worden uitgebreid met sieraden, meubels, kleding, boeken, lp’s, gereedschap, foto’s en wat al niet meer.

 

Last of lust

De vraag of de dingen die je bewaart echt iets voor je betekenen is een belangrijke. Betekent het veel voor je, zorg je ervoor en geniet je ervan? Dan is er geen reden om het weg te doen. Maar als je last hebt van al die ‘rommel’, ga dan eens een beginnetje maken met sorteren. Wie weet ontdek je dat je best heel veel van hetzelfde hebt. En misschien is alles wegdoen helemaal niet nodig. Begin eens met die dingen waar je geen traan om laat. Wat vies, kapot of lelijk is. Lees nog eens iets en bewaar het mooiste. Kies dingen uit om echt te bewaren. Om aan de muur te hangen of misschien weg te geven aan iemand die het wel waardeert. Dan geniet je er dubbel van.

 

Zou ik dit in mijn nieuwe huis nog willen?

Een verhuizing is een goede manier om alles weer eens door je handen te laten gaan. Ik stel mezelf deze dagen vaak de vraag bij boeken, dvd’s of cd’s: ‘Wil ik dit nog meenemen? Ik heb het nooit bekeken of gelezen. Ga ik dat nu nog doen?’ En soms lees ik de eerste drie bladzijden of luister ik even de cd en is het duidelijk. (Vanmorgen nog drie tassen naar de Kringloop gebracht.) Ik stimuleer mijn dochter om ook zo naar haar boeken en kleding te kijken. Ik denk niet dat ze nog cd’s heeft. En zij is heel goed in afscheid nemen. (Soms iets te goed, vind ik.)

 

Meer ruimte geeft je lucht!

Zit jij ook met je spullen omhoog? Ben je zo druk met opruimen of sparen voor later dat je vergeet te genieten van nu? Vind je het moeilijk om te beginnen omdat je bang bent voor wat je tegen komt? Zie je op tegen het definitieve van wegdoen?

Laten we het samen doen. Mijn doel is om je te helpen goede beslissingen te nemen. En ben je nog niet klaar voor grote stappen? Dan kunnen kleine stapjes je ook al verder helpen. Meestal zijn de eerste dingetjes het moeilijkst. En als je eenmaal hebt ervaren wat het met je doet om ruimte te maken, komt de rest vanzelf. Ik kom graag met je in contact, want meer ruimte geeft zoveel lucht!

 

 

 

 

 

Share
2 Reacties
  • Monique

    november 19, 2019 at 12:47 Beantwoorden

    Mooi verwoord….. de ene mens bewaard nu eenmaal meer dan de ander. Het gaat bij mijn ‘rommeltjes’ vooral om die sentimentele waarde. Toen de opa van mijn man overleed, wilde hij van alles meenemen. Ik had daar niks mee en zag het als rommel. Nu staat het stof te happen en opa al jaren dood is; zijn de tranen gehuild en gaat het leven door. Nu mag het weg. Soms horen spullen bij een rouwproces. daar is niks mis mee. Maar te veel spullen wegen voor mij zwaar. Ik wil graag opruimen en weggooien. Nu ik mijn eigen spullen doorga, merk ik dat aan veel dingen meer emotionele waarde kleeft dan ik had verwacht. Ik besef me wel, dat hoort bij mij. Van de kinderen mogen sommige dingen ‘gewoon of allang weg’. Het is voor iedereen anders. En dat is oké. Dat te accepeteren is oké.

    • Carina Bezemer-Wagemakers

      december 16, 2019 at 17:42 Beantwoorden

      Beste Monique,

      Bedankt voor je reactie. Het is inderdaad herkenbaar dat je tijd nodig hebt om afscheid te nemen. En dat mag ook. Mensen kunnen zeggen wat ze willen, maar je bent zelf de baas over je spullen. En als ze nog een functie hebben is dat goed. Als spullen je belemmeren om verder te komen is het tijd om er iets aan te doen. En spullen zijn altijd beladen met emotie.

      Groeten,
      Carina

Schrijf een Reactie

Share