Geef het een naam

Je kasten hebben een naam: kledingkast, voorraadkast, boekenkast… Dat geeft aan wat erin moet. En ruim vervolgens ook je kleding, voorraad of boeken op een logische manier op. Soort bij soort, zichtbaar, leesbaar, netjes gestapeld of geordend. Te kleine dingen in bakken, zodat het niet overal heen kan.

Ga je spullen een eigen plek geven. Een logische plek. Dingen die je veel gebruikt bij de hand. Spullen die je af en toe nodig hebt, afhankelijk van de aard van de spullen, in je bovenste keukenkastje, op de zolder, of in de schuur. En dan ook nog graag met soortgenoten in dezelfde bak of op dezelfde plank. Denk aan bepaalde keukenapparaten, gereedschappen, schoenen/laarzen, klusspullen of dingen voor de tuin.

Logica

Je zult misschien denken: dat is toch logisch! Nou, niet voor iedereen of altijd. Als je haast hebt, gestrest bent of niet geconcentreerd kun je zomaar van alles kwijtraken. En dat je dingen kwijt raakt geeft ook weer stress, want je hebt de tijd niet om het te zoeken!

Moet jij nieuwe dingen kopen, omdat je de oude niet kan vinden? Bijvoorbeeld: ‘Er moet toch een boormachine zijn, maar waar? In de schuur zou logisch zijn, maar daar zie ik hem niet. Heb ik hem er ooit teruggelegd? Ik moet nu echt gaatjes boren en lenen is geen optie. Ik koop maar nieuwe.’ Dit kost geld, levert meer spullen op dan je wilt en uiteindelijk is het geen oplossing. Wat dan wel?

Al je kampeerspullen bij elkaar bewaren op één plek. Slaapzakken, tent, grondzeil, bordjes en pannen etc. op een grote stapel of in dezelfde ruimte. Als je nu op vakantie gaat is het een kwestie van alles in één keer in de auto zetten. Als je overal wat hebt staan is de kans op vergeten en zoeken groot. En dat maakt start van je vakantie een stuk minder gezellig.

Tip: denk altijd ‘Waar zou ik dat gaan zoeken?’ in plaats van ‘waar kan ik dat kwijt?’

Waar zoek je het?

Waar zou jij je schaatsen zoeken? Of je boormachine, de gourmetset of de kerstspullen? Je oude muziekboeken of je handschoenen? Als je het niet weet, denk dan aan ‘soortgenoten’ waar je het bij kunt zoeken. En zo terugredenerend kun je het ook opbergen.

En weet je geen plek en heb je het ook niet meer zo nodig, dan kun je er ook afscheid van nemen. Het kan altijd nog naar de kringloopwinkel.

Hulp nodig?

Het is mogelijk om hulp te vragen bij het organiseren en opruimen van je huis. En niet alleen je huis. Ook je administratie, je kantoor, je mailbox en wat je al zou willen opruimen. Zelf werk ik bij mensen thuis. Hands-on en vaak via de WMO. Heb jij iets anders nodig? Kijk dan eens op de site van de Nederlandse Beroepsvereniging voor Professional Organizers. Daar vind je iemand die past bij jouw vraag en bij jou in de buurt.

Het bericht Bewaren waar je het gebruikt verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Zijn dat bepaalde types die jouw hulp nodig hebben? Nou nee. Of toch wel?

Het zijn mensen die niet meer weten waar ze moeten beginnen om de spullen of papieren om hen heen op orde te krijgen. Óf ze kunnen het niet alleen en er is niemand om te helpen. Of er zijn zorgen in hun leven waardoor hun hoofd er niet naar staat.

Mildheid is op zijn plaats in plaats van oordeel. Ik realiseer me dat ook ik in vergelijkbare situatie kan belanden als mijn leven drastisch zou veranderen.

Lees ook: Dat zou mij nooit overkomen!

Het bericht Vooroordelen verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Het bericht Samenwerken of alles zelf doen? verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Dit artikel verscheen onlangs in G-kracht, het magazine van Van Galen Design. Het thema is Groei. En ik zie groei ontstaan als er weer ruimte is in je hoofd. En die ruimte komt er als je minder ballast om je heen hebt.

Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Je kunt ook via deze link lezen.

Het bericht Een opgeruimd huis geeft een opgeruimd gevoel verscheen eerst op Bezemer Organizing.

De keuken was niet meer begaanbaar of het bed amper te bereiken, omdat er zoveel dozen, tassen en losse spullen lagen. Dingen mochten niet weg en waren écht nodig, ondanks dat ze al jaren in dozen zaten. Verzamelingen die nog steeds uitbreidden, omdat er steeds nieuwe items op de markt kwamen. Het kopen en stapelen had iets dwangmatigs.

Mensen kunnen zo vasthouden aan hun boeken, spullen van ouders, verzamelingen, archief of foto’s dat anderen in huis daar onder lijden. Regelmatig spreek ik mensen over dit probleem. Een vrouw moest tot haar grote ergernis aanzien dat hun zoon zijn spullen weer bij hen op zolder zette, terwijl hij al jaren uit huis was. Haar man had ‘ja’ gezegd.

Kinderen die hun ouder(s) niet meer bezoeken, omdat ze niet meer aan tafel kunnen zitten en het er vies vinden.

Stellen die ruzie maken over klussen die vaak met de beste bedoelingen zijn gestart, maar nooit worden afgemaakt.

Ik zie verdriet en pijn, aan beide kanten. Verwijten krijgen is heel naar, maar het gevoel hebben niet gehoord te worden ook. Je zit in een patstelling en komt er niet uit.

Verzamelen of bewaren heeft iets zorgzaams in zich; iets moois. Zorgen voor later of juist voor het verleden. Maar als de spullen de zorg voor de mensen nú in de weg staat schiet het zijn doel voorbij. Wat zegt het over je als je kiest voor je spullen en de mensen om je heen niet voldoende serieus neemt in hun behoeftes?

Veel mensen schamen zich voor hun manier van leven, maar kunnen niet anders. Er zit iets achter het gedrag en zo lang dat niet gezien en erkend wordt heeft hulp weinig zin. Iedereen die vindt dat ‘alles wel weg kan’ zal niet worden geaccepteerd door de persoon met spullen. Hoe graag je ook wilt helpen: het huis leegschuiven is niet de oplossing voor het echte probleem. Daarom hoop ik dat als je jezelf (of een bekende) herkent in het bovenstaande je hulp gaat zoeken voor je verdriet, je verlies of de leegte in je leven.

Opruimen en weggeven van spullen kan daarbij een middel zijn, maar is niet de enige oplossing. Vaak is er ook tijd nodig en gesprekken met een psycholoog of praktijkondersteuner bij de huisarts (POH). Er gebeurt heel veel als je dingen van vroeger langs ziet komen. Het roept allerlei emoties op van verdriet, verlies, heimwee en soms ook blijdschap om dingen die je terugvond. Je gaat conclusies trekken over het belang van deze dingen en vooral van de mensen om je heen. In hoeverre zijn zaken uit de hand gelopen? Waar zijn excuses op zijn plek?

Denk niet dat jouw situatie hopeloos is. Als je wilt kun je hulp krijgen en kan er iets veranderen in je huis. Een professional organizer, zoals ik, heeft geen mening over je spullen, luistert en kijkt en biedt praktische hulp. Wel stelt zij vragen en zet ze je aan het denken. Ze zal je laten zien dat het anders kan en ook hoe je daar samen kunt komen. En uiteraard zal zij ook bespreken of hulp van derden nodig is.

Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvend gesprek. Informeer ook bij het Sociaal team van je gemeente. Zij kennen de hulpverlening en kunnen goed inschatten wat je nodig hebt.

Lees ook: Ik bewaar wel heel veel

Het bericht Spullen belangrijker dan mensen? verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Ik vind dat erg en zij ook. Er is veel creativiteit, enthousiasme en maatschappelijk bewustzijn. Behoefte om dingen te weten, te verzamelen, te delen en te genieten. En toch… Slechts een klein deel komt tot uitvoering. Waarom toch?

Mensen met een brede belangstelling hebben altijd behoefte aan méér informatie. En informatie is er heel veel. Als je wilt kun je je dagen vullen met het lezen van berichten op internet, via Facebook, twitter, LinkedIn of via nieuwsbrieven en nieuwssites.

In vergelijking met pakweg 80 jaar geleden krijgen wij per dag meer informatie binnen dat de mensen uit die tijd in hun hele leven! Dan is het ook niet gek dat je niet alles uit krijgt en gezien kunt hebben. Ik zie dat tijdschriften of artikelen bewaard worden om later nog eens te lezen of te gebruiken. Maar voor je daar aan toe komt, is er al weer zoveel nieuws langsgekomen. Je loopt het nooit in!

‘Dit jaar zal ik niet naar Praag gaan, maar misschien volgend jaar wel. En die cursus wil ik ook nog een keer doen, dus die folder ga ik bewaren. En dit zijn goede recepten voor een kerstdiner. Altijd handig. En dit zijn goede tips om op te ruimen. Die wil ik ook bewaren!’

Als je dit leest, bekruipt je dan niet het gevoel dat het waarschijnlijk nooit gebruikt gaat worden? Dat je bij een stedentrip naar Praag meer hebt aan actuele informatie van internet dan aan een oud artikel uit de Kampioen? En dat je voor het Kerst is al weer een aantal bladen van de supermarkten hebt kunnen meenemen vól met recepten?

Ik heb vaak het idee dat mensen bang zijn om kansen te missen. Kansen die nooit meer terugkomen. Dat kan, maar de praktijk leert ook dat je nu eenmaal niet alles kunt.

Omdat er zoveel mogelijk is in onze tijd voel je je soms als een kind in de snoepwinkel. Je zou pianoles kunnen nemen, gaan wandelen naar Santiago, een opleiding doen of op een leesclub gaan, met je hond op cursus of gaan sporten. Of alles tegelijk…

Sommige mensen zijn snel enthousiast en beginnen ergens aan om vervolgens binnen korte tijd hun interesse weer te verliezen. Dat levert veel ervaringen op, maar lang niet altijd succeservaringen. En bovendien houd je er altijd veel restanten aan over die je geld gekost hebben en misschien ook een schuldgevoel opleveren.

Anderen blijven dubben en nadenken en komen bijna nergens toe. Ook dat levert geen succeservaringen op, behalve als je houdt van dromen. Dan is de voorpret wellicht al voldoende en hoeft de actie en het gedoe eigenlijk niet eens. (Is dat misschien ook een reden waarom je niet tot uitvoering van dingen komt?)

Je kunt niet alles doen wat langs komt. Je hebt er de tijd, het geld en de energie niet voor. In het verleden zocht ik ‘geluksmomenten’ vaak in het grote en bijzondere. Op een bepaald moment kreeg ik door dat het vooral die kleine dagelijkse dingen zijn die het doen. Het grootste deel van het jaar ben je tenslotte gewoon thuis en aan het werk. Wat kun je genieten van een goed boek, een leuk gesprek, een wandeling langs de plas, een nacht lekker slapen en een opgeruimd huis.

Elk mens heeft een aantal behoeften. Als aan al die behoeften voldaan wordt ben je in balans. Ik schreef daar eerder over in een blog. Je wordt niet blij van alleen werken of alleen maar vakantie. Juist in de afwisseling van ontspanning en inspanning, uitdaging en reflectie ligt het evenwicht.

Daarom denk ik dat de oplossing bij de overvloed aan mogelijkheden ligt in het kiezen van een paar dingen per keer. Je hoeft niet alles nu te doen. Je kunt ook dingen doorschuiven naar later. Of beslissen dat je het toch niet belangrijk genoeg vindt. Misschien kun je het als volgt aanpakken als je bijvoorbeeld meer tijd wilt besteden aan je hobby:

‘Ik ga de komende maanden mijn kasten een voor een uitzoeken en een fijne werkplek voor mezelf creëren. Als ik die plek heb ga ik daar vaker zitten om te tekenen. Daar kom ik nu nooit aan toe. Ik wil al mijn tekenspullen eens uitzoeken zodat ik weet wat ik heb. Dingen die ik ooit gekocht heb, maar waar ik geen plannen meer mee heb ga ik weggeven of verkopen. Wie weet neem ik ook weer les of ga ik wat vaker naar een tentoonstelling.’

Of als je meer aandacht aan je maaltijden wilt besteden:

‘Ik merk dat ik zo weinig thuis ben dat ik amper toe kom aan koken en rustig eten, terwijl ik daar zo van houd. Ik ga de komende maanden elk weekend een weekmenu opstellen en eens wat recepten uitproberen die ik heb verzameld. Dan maak ik ook een boodschappenlijst en ga ik het in een keer kopen. Op mijn werk moet ik gewoon zeggen dat ik op tijd naar huis ga en niet meer standaard overwerk. Desnoods moet ik maar wat thuis werken. Ik ga ook mijn keukenkastjes uitzoeken, want ik heb vast veel dingen die over de datum zijn. Eigenlijk weet ik niet eens wat er in de kasten ligt! Als ik weer wat in mijn ritme kom wil ik ook af en toe eens iemand te eten vragen. Misschien word ik wel weer lid van een kookclub.’

Dit lijken kleine dingen, maar ze kunnen een groot verschil gaan maken in je leven. Want kiezen is wel het uitsluiten van dingen, maar NIET kiezen betekent eigenlijk hetzelfde.

Heb je behoefte aan hulp bij het nemen van stappen? Kun je niet wachten om nieuwe dingen te gaan doen, maar zie je er tegenop om andere dingen los te laten? Misschien is dit het moment om in actie te komen. Dit gaat je veel opleveren, omdat je nu gaat toekomen aan die plannen die wachten op uitvoering!

Bel me voor een vrijblijvende kennismaking om te bespreken wat ik kan doen in dit proces.

Het bericht Maak ruimte voor je dromen! verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Eigenlijk wisten we dat wel, maar eenmaal binnen, gingen we eigenlijk een beetje in het wilde weg aan de gang. Ieder deed dat en we hadden het druk met ons eigen vraagstuk. Dat had efficiënter gekund als we eerst even een plan van aanpak hadden gemaakt. Nu was dit een escaperoom die niet lineair was. Je moest tien dingen oplossen om tot een eindoplossing te komen en dat hoefde niet in een bepaalde volgorde, zoals vaak wel het geval is.

Geleerd: soms lijkt het verloren tijd om eerst even na te denken over je doel en de taakverdeling, maar het levert je uiteindelijk veel voordeel op.

Sommige mensen komen tot grote resultaten onder tijdsdruk. Ik val daar niet onder. Het maakt me eerder nerveus en ik ga van het een naar het ander. Niet handig dus. Dat zag ik ook bij de anderen. Die tijd is bij een Escaperoom natuurlijk wel belangrijk. Maar, je weet dat je er uiteindelijk toch wel uit mag, dus hoe erg kan het worden.

Geleerd: Onder tijdsdruk maak je vaak niet de juist keuzes en ben je geneigd om dingen half te doen en van het een naar het ander te springen met een matig resultaat. Dus, beter een paar dingen goed, dan veel dingen half.

Mijn zus en ik probeerden samen iets op te lossen wat zoveel van ons vroeg dat we het een paar keer opgaven en vervolgens weer terug gingen. Want ja, het moest echt opgelost worden. Ik moest aanwijzingen geven over blokjes die zij, blind en tastend, op de goede manier moest neerzetten. En dan heb je ook nog weinig licht en zijn alle blokjes anders. Dat koste geduld en doorzettingsvermogen.

Geleerd: Soms wordt je nijdig omdat het niet lukt. Het duurt te lang en wat je net bereikt had valt weer om. Probeer het eens anders, vraag advies aan een ander en doe het misschien niet volgens het boekje.

Soms wilde ik het opgeven, omdat ik geen idee meer had waar ik mee bezig was. Dan helpt het heel erg als een ander zegt: ‘draai dat papier eens om’, of ‘kijk, hier staat ook nog wat’. Je kijkt door je eigen bril en dat is niet altijd handig.

Geleerd: Samen weet je meer dan alleen. De frisse blik van iemand anders helpt je weer op gang en als dat succesvol is, krijg je weer zin in de rest.

Is dit herkenbaar voor je? Heb jij dit ook als je je woonkamer, kantoor of kledingkast voor je ziet? Je weet niet waar je moet beginnen en je trekt maar iets van zijn plek. Je stapelt wat, legt wat recht en je denkt ‘Ach, het wordt niets. Laat ik maar stoppen.’ Niet doen!

1. Ga eerst even nadenken wat je wilt bereiken. Wil je schoonmaken of opruimen of dingen weggooien? Of alle drie? Heb je hulp of doe het alleen? Ik vind het zelf heel fijn om gelijktijdig met iemand anders aan het werk te zijn. Niet persé aan hetzelfde, maar in de buurt, op praatafstand. Dat helpt om op gang te blijven en bij probleempjes kun je even overleggen.
2. Bedenk hoe je je taak wilt doen en hoeveel tijd je hebt. Heb je een uur? Haal dan niet alles overhoop, maar kies voor behapbare klussen zoals het strijken van je was of het opvouwen van wat droog aan de lijn hangt. Doe de afwas en maak je aanrecht leeg en schoon. Heb je nog tijd over? Dan doe je nog iets kleins, bijvoorbeeld je tijdschriften en kranten bij het oud papier of op de leesstapel. Zoiets. En laat je niet afleiden door je telefoon of de spullen die je tegenkomt. Zet eventueel een timer, zodat je steeds weet hoeveel tijd je nog hebt.
3. Zorg dat je de juiste spullen bij de hand hebt: een vuilniszak, doos of krat waar je spullen even in kunt bewaren of in kunt afvoeren, een stofzuiger of een emmertje sop. Ga niet steeds op en neer lopen, maar bewaar dat voor het laatst. Dus vuile was verzamel je en gooi je in een keer in de wasmand en het oud papier gaat allemaal gelijk mee naar de container.
4. Kom je er alleen niet uit? Niet opgeven, maar hulp zoeken. Dat is niet gek of dom, maar slim en dapper. Niet iedereen is overal goed in en soms heb je zoveel aan je hoofd dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Dan kan ik je helpen om dingen weer helder te krijgen. Ik kom niet voor je opruimen, maar ik help je op gang en geef zo nodig tips, zodat je merkt dat het je echt wel lukt! Natuurlijk kom je er uit.

Het bericht Hoe kom ik er uit? verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Je ervaart dagelijks of wekelijks de vervelende gevolgen van het niet opgeruimd zijn van je administratie en tóch lukt het niet om eraan te beginnen. Het is niet dat je niet weet hoe het moet, maar er zit iets in je wat je tegenhoudt. Weerstand, afkeer, buikpijn. Herken je dat? De taak is niet leuk, is saai, te groot, eng (je weet niet altijd wat je tegenkomt) of je weet er niet goed raad mee. En omdat we graag vervelende ervaringen vermijden, stellen we het uit tot later.

Als je eerdere ervaringen hebt met opruimen waarbij je strandde vanwege paniek, machteloosheid of vermoeidheid is de drempel om het weer eens te proberen hoog. De makkelijkste en, op korte termijn, prettigste weg is om het zo lang mogelijk te negeren en de klus uit te stellen. Maar, het blijft je angst inboezemen, want ooit komt het.

De meeste spullen of papieren in jouw huis gaan over jou. Over je werk, je gezin, je financiële situatie, je huis, je familie, je verleden. Sommige spullen herinneren je aan nare dingen, zoals ontslag, een overleden familielid of je leven wat zo anders is gelopen dan gehoopt. Er kunnen ook fijne dingen boven komen, zoals herinneringen aan je kindertijd of aan leuke vakanties. Je zit niet altijd te wachten op emoties, dus dat kan een reden zijn om het opruimen van die dingen uit te stellen. Of je bent er nog niet klaar voor om deze klus aan te pakken, omdat de wond nog te vers is. 

Dit klinkt misschien vreemd, maar ik heb het al meermaals gezien en ervaren dat dozen met foto’s of kleding, onopgeruimde kasten, stapels tijdschriften of speelgoed van vroeger je enorm in hun greep kunnen hebben. Het doet iets met je. Het vraagt aandacht en elke keer opnieuw voel je je niet vrij. Gelukkig heb ik ook gezien hoe het ordenen van dingen, het kiezen wat je wilt bewaren en wat niet en het maken van ruimte heel veel opLUCHTing kan geven. Dat cliënten zeiden dat ze weer lekkerder slapen, meer ontspannen zijn en nieuwe ideeën krijgen. Dat is geweldig! Er is weer controle over de spullen in plaats van andersom.

Ik wil graag wat tips met je delen uit mijn eigen praktijk.

1. Erken dat je weerstand voelt. Wees eerlijk tegen jezelf en evt. anderen. Erken dat je iets niet wilt of durft weg te gooien. Dat je bang bent voor wat je gaat tegenkomen of dat je opziet tegen de emoties die eraan te pas komen. Probeer te achterhalen waarom je die weerstand voelt. Kijk of uitstel kan of niet.
2. Bepaal of jij degene bent die die klus moet oppakken en of je het nog wilt. Misschien moet je bepaalde dingen niet meer uitzoeken, maar er gelijk afscheid van nemen. Je kunt ook een ander vragen het te doen.
3. Vraag of iemand met je mee wil denken. Bijvoorbeeld:
   • Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
   • Heb jij enig idee wat ik hier mee aan moet en of ik dat moet bewaren?
   • Waar kan ik dit inleveren?
   • Denk je dat ik dit nog bruikbaar is?
4. Soms is het fijn als er iemand bij je is, zodat je morele steun voelt en er een vraagbaak in de buurt is als je het even niet meer weet. Dan werk je alleen, maar toch niet helemaal.
5. Denk hardop! Door hardop te beredeneren wat je aan het doen bent en wat je afwegingen zijn, help je jezelf keuzes maken. Dat lijkt een beetje raar, maar het helpt, dus waarom niet?
6. Maak gebruik van het moment. Hoe vaak heb je niet op een vreemd moment ineens zin om op te ruimen of om foto’s uit te zoeken. Werk als de weerstand het laagst is.
7. Maak de taak aantrekkelijker met muziek, een beloning in het vooruitzicht of door tegelijktijdig met iemand anders te werken.
8. Vraag hulp van een professional organizer. Zij (of hij) is onafhankelijk, stelt vragen, geeft tips, denkt en helpt mee. Je staat er niet alleen voor, dus dat kan al helpen. Bovendien kan een organizer je helpen om de klus af te maken en niet vroegtijdig het bijltje erbij neer te gooien. 

Meer lezen? Kijk ook eens op mijn blog over uitstelgedrag of over het effect van de hulp van een buitenstaander.

Behoefte aan een gesprek of een afspraak? Bel of mail me.

Het bericht De drempel is té hoog verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Het lijkt soms dat je tijd wint door je project even te laten voor wat het is en naar je volgende urgente zaak te gaan. Toch is dat niet zo. Als je, zoals in het voorbeeld, geen geschikte doos in huis hebt, kun je ook een boodschappentas nemen of vuilniszak. Dan is het toch gescheiden van de rest en staat het klaar voor afvoer. Laat je je spulletjes wachten op een doos? Dan is de kans groot dat het een nieuwe stapel wordt in je huis die zich langzaam weer gaat verspreiden ook. Is al je werk voor niets geweest en dat is behoorlijk frustrerend.

Soms weet je niet goed wat je met iets moet. Je twijfelt. Je laat het liggen om te bespreken met je partner of om te kijken of het nog werkt of interessant is. Het gaat dan vaak om dingen die geld gekost hebben, ooit zo handig leken, maar nog nooit gebruikt zijn. Je stelt de beslissing uit. Dat is je goed recht, maar als dat voor veel dingen geldt, verandert er weinig in je huis. Dus, probeer direct te beslissen: is het mooi, belangrijk, onvervangbaar? Of het duur was of een cadeau van oma kan de keuze moeilijker maken.

Bereid het opruimen of een klus voor. Plan tijd in en zorg voor materialen die je nodig hebt: dozen, zakken of gereedschap. Bedenk of je voldoende tijd hebt om de klus te doen. Heb je geen tijd voor het grote geheel? Kies dan een plank of een onderwerp wat je wel helemaal af kunt maken, bijvoorbeeld het uitzoeken van je schoenen of tassen of het ophangen van foto’s.

Ga je je administratie opruimen? Zorg voor goede mappen, tabbladen, een perforator en insteekhoesjes. Koop niet te veel en gebruik ook opnieuw wat weer vrij komt door het opruimen.

Afmaken waaraan je begint is minstens zo belangrijk als de goede voorbereiding. Je wilt immers geen losse eindjes? Die komen altijd weer bij je terug en kosten dan meer tijd en energie. Ik merk dat mensen vaak te optimistisch zijn over hoeveel tijd iets kost. Want als het tegenvalt heb je te weinig tijd. Heb je twee uur? Kies dan liever twee klussen van elk een uur dan één van drie uur die niet af komt. Houd je tijd over? Mooi. Dan kun je nog iets kleins doen of eerder stoppen.

Een belangrijke reden voor losse eindjes is dat je motivatie opraakt. Je begint enthousiast, maar gaandeweg valt het tegen, word je moe of is het niet meer leuk. Wat kan helpen is dan een opruimmaatje, iemand die meekijkt, meedoet of aan wie je vertelt wat je gaat doen. Een vorm van sociale controle die voor sommige mensen heel erg helpend is. Als je dan afhaakt heb je iets uit te leggen. Zelfs Facebookgroepen kunnen dat effect hebben. Mensen vertellen wat ze gaan opruimen en tonen elkaar achteraf wat ze hebben gedaan en oogsten waardering.

Heb jij teveel losse eindjes? Ben je al zo vaak begonnen en weet je het niet meer? Heb je het één opgeruimd en is het ander weer een rommeltje? Ben je druk en valt het resultaat tegen? Dat is jammer en kan je moedeloos maken. Misschien denk je wel dat je de enige bent, maar dat is niet zo.

Ik kan je helpen om weer overzicht te krijgen. Samen kunnen we in kaart brengen waar het stokt en hoe het anders kan. Vind je het moeilijk om te starten? Of houd je het niet vol? Heb je moeite met het plannen of weet je niet hoe je alles goed opbergt?  

Om een georganiseerd leven te leiden heb je heel wat vaardigheden nodig. En er zijn altijd vaardigheden goed ontwikkeld en andere wat minder. Dat heb ik ook. Soms kan het al helpen dat je je ervan bewust bent en er rekening mee kunt houden. Ik kan je inzicht geven en je helpen om te starten, vol te houden en ook losse eindjes te voorkomen.

Bel me gerust voor een vrijblijvende kennismaking. Wie weet hoe het jouw leven kan veranderen.

Het bericht Losse eindjes verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Wat kun je daar nu mee? Het op zijn beloop laten of misschien toch iets voorbereiden?

Dingen die voor jou belangrijk zijn, hoeven dat niet te zijn voor je kinderen. Dat is niet altijd leuk om te merken, maar wel een feit. Dat geldt overigens andersom ook. Emotionele waarde is erg persoonlijk. Een ander aspect is dat niet iedereen dezelfde interesses heeft en dat de een iets langer bewaart dan de ander. Kortom: willen je kinderen spullen van je en zo ja, wat dan?

Waarom zou je als ouder niet vragen aan je kind wat hij of zij mooi vindt en graag zou willen? Als het gaat om sierraden, schilderijen of kunst, een meubelstuk of muziekinstrument, kun je dat best bespreken. Misschien kun je het nu al geven. Dan zie je ook dat die persoon het draagt of gebruikt. Is het iets van grote waarde dan kun je het beste advies vragen aan de notaris. Misschien is het beter zoiets te regelen via een  testament of codicil.

Soms heeft iemand een verzameling die zo specifiek is dat alleen verzamelaars of deskundigen er iets mee kunnen. Zaken die je niet verkoopt via Marktplaats, maar waarvoor een gespecialiseerd bedrijf nodig is. Je kunt je kinderen enorm helpen door hen te wijzen op deze geïnteresseerden. Heb je zelf geen idee? Informeer eens bij verzamelaars, een veilinghuis of ontruimbedrijven. Professional organizers hebben ook een groot netwerk en zij kunnen jou daar ook mee helpen.

Heb je heel veel spullen waarvan je weet dat die voor niemand meer waarde hebben en wil je je kinderen niet opzadelen met al het werk wat daar later uit voortkomt? Dan kun je zelf al iets doen. Je kunt uitzoeken wat weg kan aan spullen en papieren, omdat het voor jou ook geen waarde meer heeft en dat alvast wegdoen. Misschien zijn er zelfs wel dingen die je liever niet wílt nalaten.

Ik kan me voorstellen dat het teveel is om alleen te doen. Je kunt je kinderen vragen of een vriend of vriendin. Misschien levert dat ook nog mooie momenten op, omdat je herinneringen ophaalt en kunt vertellen over de items die je tegenkomt.

Heb je geen kinderen of anderen die je helpen of kies je bewust voor een buitenstaander, dan kan ik je als professional organizer daar ook bij van dienst zijn. Ik kan met jou kamer voor kamer nalopen,  zaken uitzoeken en ordenen, en de dingen die overbodig, verouderd of kapot zijn wegbrengen. Ook kunnen we nadenken over een toekomstige bestemming van spullen.

Spreekt dat je aan? Of ken je iemand voor wie dat geldt? Ik kom graag een keer langs om vrijblijvend te bespreken wat ik voor je kan doen, wat de kosten zijn en wat het je kan opleveren.

Het bericht Wat gebeurt er later met mijn spullen? verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Deze cursus avonden zijn op vrijdag en dan ben ik meestal best moe. De gerechten zijn nieuw voor mij en ook niet altijd makkelijk te maken. Je wilt tenslotte leren. Ik ben ook nog steeds niet helemaal thuis in die keuken, dus weet niet waar alles ligt. Bovendien is er een bepaalde druk om alles goed en op tijd af te hebben. Als ik dan kijk naar de taken en naar de tijd, krijg ik toch wel buikpijn.

Eenmaal thuis besefte ik dat ik heb ervaren waar jij misschien ook wel tegenaan loopt. Ik heb weer veel over mezelf geleerd. Ik krijg stress als ik

• Te veel moet doen in korte tijd.
• Niet goed weten waar te beginnen.
• Eigenlijk geen overzicht heb.
• Me op  ‘onbekend’ terrein bevind.

Natuurlijk is het niet leuk om te moeten erkennen dat ik dit lastig vind. Ik heb gelukkig toch leuke avonden gehad en wel door het volgende te doen:

• Mijn man heeft een paar dingen van het menu gemaakt en ik de andere.
• Ik heb de taken gekozen die ik leuk vond (groentes en fruit) en hij ook (vlees).
• Ik heb hulp gevraagd bij dingen die ik niet begreep of wist.
• Sommige dingen heb ik iets minder secuur gedaan. Goed is goed genoeg.
• Ik heb genoten van het resultaat en van de contacten met de andere mensen.

Soms sta je voor een opdracht of klus waarbij je nerveus wordt, omdat je het even niet meer weet. Je kunt dan het volgende doen:

1. Sta voor je begint even stil en bedenk hoe je alles gaat aanpakken. Waarmee begin je en wat heb je daarvoor nodig? Materialen, kennis, gereedschap, ruimte etc.
2. Wat moet echt vandaag gedaan worden en wat mag later?
3. Doe een deel van je taken en delegeer indien mogelijk andere.
4. Doe wat je goed kunt en vraag je maatje die andere dingen te doen, die hij of zij misschien goed kan en leuk vindt.
5. Vraag hulp als je het even niet weet. Geef niet op.
6. Bedenk wat je wilt bereiken en wanneer je tevreden bent. Wees blij met het resultaat.
7. Samen is het makkelijker dan alleen. Al was het alleen maar om even je enthousiasme of frustratie te delen.
8. Begin niet aan een moeilijke taak als je moe bent, want dan ben je tot minder in staat.
9. Soms moet je gewoon beginnen. Ook als je geen zin hebt of bang bent om het fout te doen.

Het kan enorm helpen om met iemand samen te werken. Of met iemand in een ruimte te zijn terwijl jij aan het werk bent. Gewoon, om je bij de les te houden of om je te steunen het niet op te geven.

Bel me om eens te praten. Dat verplicht je tot niets. Toevallig kan ik goed opruimen en organiseren, en vind ik het fijn als ik anderen daarbij kan ondersteunen. Als jij opruimen en ordenen lastig vindt, kan ik veel voor je doen. Ik hoor graag van je en bedenk dat ik ook geen supermens ben.

Het bericht Soms kom ik mezelf tegen… verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Vreemd eigenlijk dat je op basis van een uurtarief al je oordeel velt. Als je naar de garage gaat vraag je toch ook niet wat een monteur per uur kost? Je vraagt een offerte voor het totaal en je wilt weten wat daar wel en niet in zit. Maar goed…

Voor mijn particuliere klanten is het niet zo gebruikelijk om hulp in te kopen van een dienstverlenend bedrijf. Natuurlijk koopt men wel dingen, maar dat zijn tastbare zaken. Diensten zijn anders en dat wordt toch vaak luxe gevonden.

Professional organizing is hulp die je inkoopt voor het ordenen van (een deel van) je huis, je papieren of je verzameling. Dat doen de meeste mensen niet lichtvaardig. Er gaat vaak al een traject aan vooraf van zelf proberen, iemand vragen te helpen, een zelfhulpboek kopen, een cursus volgen etc. Soms is dat genoeg en soms ook niet. Je hebt een probleem wat je alleen niet meer opgelost krijgt. Of in ieder geval niet snel genoeg.

Je kunt een paar dagen vrij nemen en het zelf gaan aanpakken. Vrienden of familie vragen om mee te helpen. Dan kost het je niets, behalve een bloemetje of pan soep. Maar, is dat wat je wilt? Zijn die mensen er ook? Wat zullen ze tegenkomen in jouw kasten of dozen? Wil jij dat zij dat zien? Zo ja: prima. Als je geholpen bent op die manier is dat geweldig.

Ik kom echter vaak tegen dat mensen zeggen: ‘Ik heb liever niet dat mijn familie dit ziet. Stel je voor! Wat zullen ze denken van mij?’ Het kan ook zijn dat je niemand hebt om je te helpen. Dan kan een onafhankelijk persoon aantrekkelijk zijn. Iemand die niet oordeelt over jouw spullen, die er niet van opkijkt en die jou graag helpt met het vinden van een oplossing voor je organiseerprobleem.

Het inschakelen van een professional organizer is een investering in tijd, energie en geld. Het is een kosten-baten plaatje. En bij kosten en baten denk ik niet alleen aan geld, maar ook aan rust, energie, gezelligheid, gezondheid en ruimte in huis. Want wat kost het je om je steeds te ergeren, slapeloze nachten te hebben, geen visite meer te durven ontvangen? Wat kosten al die spullen die ongebruikt in je kasten of slaapkamer staan? Dat is niet altijd in geld uit te drukken.

Uiteraard is een professional organizer geen vrijwilliger en komt er na afloop een rekening. Maar, hoe hoog die wordt kun je zelf mede beïnvloeden. Wat wil je aanpakken en in welk tempo? Wat kun je zelf en wat moet samen? Kun je tussentijdse opdrachten uitvoeren en spullen wegbrengen? En wat heb je er voor over? Dat bepaal je zelf! Stel je grens en we bespreken wat er mogelijk is.

Bij mij is een kennismaking is altijd vrijblijvend en gratis. Dat zou dus geen belemmering hoeven zijn.

Het bericht Wat kost dat nu eigenlijk? verscheen eerst op Bezemer Organizing.