Leven in de toekomst. Je leven van nu is niet hoe je het wilt, maar later komt alles goed. Ik hoor dan: ‘Als ik mijn leven weer op orde heb, dan ga ik …’ En dat is dan alle boeken lezen, lekker in de tuin zitten, iets leuks maken van alle knutselmaterialen, uitstapjes maken, tijd doorbrengen met vrienden of kleinkinderen. Al die dingen waar het nu niet van komt.

Hoe kan ik ontspannen als het nog zo’n puinhoop is?

Soms leven mensen al jarenlang zo. Hun huidige situatie is niet oké en daar wordt aan gewerkt. Maar in de tussentijd wordt amper tijd genomen voor ontspanning of tijd voor leuke dingen. Terwijl ze daar eigenlijk naar snakken!

Onlangs zei iemand: ‘Denk je nou echt dat ik rustig kan zitten lezen als het nog steeds niet opgeruimd is om me heen?’ Dat begrijp ik best. Maar, waarom wel tv kijken om te ontspannen, maar niet beginnen aan je boek of hobby? Is het vermoeidheid, concentratieproblemen of de weinig energie? Of is het iets anders?

Een geweldige toekomstverwachting

In de toekomst wordt je leven geweldig. Dan is het netjes, heb je tijd en kan alles wat nu niet kan. Dat is de gedachte. Daar werk je naartoe.

Is dat realistisch? Als je je hele leven al bezig bent geweest met verzamelen, opruimen, verplaatsen, kopen, verkopen, ordenen en plannen maken lijkt dat je patroon te zijn geworden. Iets waar je plezier in hebt en waar je eigenlijk je baan van had moeten maken. Het is echter in je huis een ‘handicap’ geworden, omdat het je afhoudt van je toekomstdromen.

Zelfs oudere mensen kunnen nog leven met de verwachting dat ze ooit al die dingen gaan doen waar ze hun hele leven, of in ieder geval al heel lang, niet aan toe kwamen.

Erover dromen is ook fijn

Misschien is het dromen over hoe het zal zijn en de weg er naar toe al genoeg voor je.

Het verzamelen van ideeën al net zo fijn als het uitvoeren ervan. Je kunt genieten van reisverhalen, zonder ooit zelf de grens over te gaan. Of genieten van kookboeken, zonder zelf al die gerechten klaar te maken.

Wat dan?

Soms is er ineens een moment waarop iemand zich realiseert wat er aan de hand is. Dat je schrikt waar je mee bezig bent, omdat je het zelf niet door had. Soms speelt er een naar verleden waarmee je nog steeds moeite hebt. Je idealiseert de toekomst, omdat dat je hoop geeft dat het ooit goed komt. Ik denk dat het leren kijken naar je verleden kan helpen om realistischer te kijken naar het heden en de toekomst. Want persoonlijk denk ik niet dat je patronen in de toekomst ineens veranderen als dat al jaren niet gebeurd is.

Praten met bijvoorbeeld een psycholoog over je verleden, begrijpen waarom je doet wat je doet kan helpend zijn. Misschien hoef je niet alles overhoop te halen, maar kan het je wel meer inzichten geven. En je leven in het heden aangenamer maken.

Het bericht Als alles opgeruimd is ga ik … verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Heb jij ook nog zoveel boeken in de kast staan die je nooit gelezen hebt? Of knutselspullen of lappen stof, bouwpakketten, breiwol of tijdschriften waar je ooit grootse plannen mee had?

Dan is het misschien een idee om dat eens te verzamelen en te ervaren hoeveel het is, wat je erbij voelt en of je nog steeds enthousiast wordt van je spullen. Ben je blij verrast en kun je niet wachten om te beginnen met lezen of breien? Helemaal goed.

Schrik je je wild en denk je ‘Moet dit allemaal nog?’ dan is dat een signaal om afstand te doen. Dat kan door weg te geven, weg te gooien of te verkopen. Maar bedenk bij dat laatste wel of het nog actueel is en hoeveel werk verkoop met zich meebrengt.

Mocht je hulp nodig hebben omdat het je overweldigt en je niet weet waar te beginnen en te eindigen, dan help ik je graag!

Het bericht Nog zoveel boeken in de kast verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Als ik bij mensen thuis ben verwonder ik me soms over de geschiedenis die we allemaal hebben. Wat heb je veel gedaan, bereikt en beleefd in je leven! En wat levert dat veel papieren en spullen op.

Sommige mensen zijn erg bang om dingen te vergeten en bewaren daarom alles! En vaak ook erg gedetailleerd. Als een archivaris brengen ze hun hele leven in kaart en ze zouden in principe hun eigen biografie kunnen schrijven.

Voor- en nadelen van bewaren

Zoveel bewaren heeft voordelen:

• je gooit niets weg, dus je hoeft niet na te denken over wat wel of niet weg moet. Alles blijft
• je behoed jezelf voor misgrijpen en het gevoel van verlies
• je kunt, bij een goed archief, altijd oude contacten terugvinden en feiten checken
• je bent iemand om op terug te vallen bij reünies of tentoonstellingen

De nadelen zijn:

• je haalt jezelf veel werk op de hals, omdat alles goed opgeborgen moet worden
• je kunt dwangmatig worden in je hang naar systeem
• al die papieren en spullen nemen veel ruimte in beslag in je huis.
• je archief wordt alleen maar groter
• je verleden blijft een grote rol spelen, ook als dat verleden minder fijn was
• de kans is aanwezig dat je spullen toch gaat kwijtraken in de grote hoeveelheid of de gedetailleerde systematiek

Leven met je verleden

Ik bedacht me dat mensen die het bovenstaande doen voornamelijk leven met het verleden.  Generaliserend gezegd zijn ze punctueel, hechten waarde aan zaken waar een ander zo aan voorbij gaat, leven ze bewust en zijn ze gevoelig voor details. En als je echt iets wilt hebben aan wat je bewaart, moet het ook goed gebeuren, dus volgens een werkend systeem.

Iets anders wat me vaak opvalt is dat mensen die veel bewaren hebben ervaren dat ze dat op een bepaald moment veel opleverde. Dus is het bewaren ook een noodzaak geworden.

Ruimte maken voor de toekomst?

Als ik word ingeschakeld om bij mensen te komen is dat meestal om te helpen hun huis te ordenen en om ruimte te maken. Dat betekent dat er ook spullen weg moeten om letterlijk loop- en leefruimte te maken. Daarmee neem je afscheid van wat niet meer zo de moeite waard is en komt er ruimte voor nieuwe dingen. Dat betekent natuurlijk niet dat je alles moet wegdoen. Maar wel dat je keuzes gaat maken die je voorheen niet maakte; voor de zekerheid.

Soms helpt het om ook met wat humor te kijken naar jezelf of uit te leggen aan een ander waarom je iets bewaart. Grote kans dat je al vertellend tot de conclusie komt dat het er eigenlijk niet meer toe doet. Of je komt dingen tegen waarvan je het bestaan niet meer wist en ineens wordt het weer belangrijk. Geniet ervan en neem een beslissing. 

Wat win je met bewaren en wat verlies je met wegdoen?

Ik kan allerlei vragen stellen over het waarom of waartoe van het bewaren, maar daar moet je eigenlijk zelf de antwoorden op vinden.

• Wat maakt dat deze informatie zo belangrijk is voor je?
• Waar ben je bang voor als je dit niet (allemaal) meer zou hebben?
• Overtreed je regels van bijvoorbeeld je ouders als je zaken zou weg doen?
• Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je niet alles bewaart?

Behoefte aan een gesprekje?

Wil je hier wel eens over praten of zelfs aan gaan werken, omdat je merkt dat dit speelt in jouw leven? Heb je niet alleen plezier, maar ook ergernis of verdriet van alles wat je wilt of moet bewaren? Misschien spelen er zaken die je met een psycholoog moet bespreken. Misschien helpt het om een professional organizer in te schakelen. Laten we eens bellen of mailen om te zien wat je hiermee kunt. Ik hoor graag van je.

Het bericht ‘Ik kan alles terugvinden wat ik ooit gedaan heb’ verscheen eerst op Bezemer Organizing.

De keuken was niet meer begaanbaar of het bed amper te bereiken, omdat er zoveel dozen, tassen en losse spullen lagen. Dingen mochten niet weg en waren écht nodig, ondanks dat ze al jaren in dozen zaten. Verzamelingen die nog steeds uitbreidden, omdat er steeds nieuwe items op de markt kwamen. Het kopen en stapelen had iets dwangmatigs.

Mensen kunnen zo vasthouden aan hun boeken, spullen van ouders, verzamelingen, archief of foto’s dat anderen in huis daar onder lijden. Regelmatig spreek ik mensen over dit probleem. Een vrouw moest tot haar grote ergernis aanzien dat hun zoon zijn spullen weer bij hen op zolder zette, terwijl hij al jaren uit huis was. Haar man had ‘ja’ gezegd.

Kinderen die hun ouder(s) niet meer bezoeken, omdat ze niet meer aan tafel kunnen zitten en het er vies vinden.

Stellen die ruzie maken over klussen die vaak met de beste bedoelingen zijn gestart, maar nooit worden afgemaakt.

Ik zie verdriet en pijn, aan beide kanten. Verwijten krijgen is heel naar, maar het gevoel hebben niet gehoord te worden ook. Je zit in een patstelling en komt er niet uit.

Verzamelen of bewaren heeft iets zorgzaams in zich; iets moois. Zorgen voor later of juist voor het verleden. Maar als de spullen de zorg voor de mensen nú in de weg staat schiet het zijn doel voorbij. Wat zegt het over je als je kiest voor je spullen en de mensen om je heen niet voldoende serieus neemt in hun behoeftes?

Veel mensen schamen zich voor hun manier van leven, maar kunnen niet anders. Er zit iets achter het gedrag en zo lang dat niet gezien en erkend wordt heeft hulp weinig zin. Iedereen die vindt dat ‘alles wel weg kan’ zal niet worden geaccepteerd door de persoon met spullen. Hoe graag je ook wilt helpen: het huis leegschuiven is niet de oplossing voor het echte probleem. Daarom hoop ik dat als je jezelf (of een bekende) herkent in het bovenstaande je hulp gaat zoeken voor je verdriet, je verlies of de leegte in je leven.

Opruimen en weggeven van spullen kan daarbij een middel zijn, maar is niet de enige oplossing. Vaak is er ook tijd nodig en gesprekken met een psycholoog of praktijkondersteuner bij de huisarts (POH). Er gebeurt heel veel als je dingen van vroeger langs ziet komen. Het roept allerlei emoties op van verdriet, verlies, heimwee en soms ook blijdschap om dingen die je terugvond. Je gaat conclusies trekken over het belang van deze dingen en vooral van de mensen om je heen. In hoeverre zijn zaken uit de hand gelopen? Waar zijn excuses op zijn plek?

Denk niet dat jouw situatie hopeloos is. Als je wilt kun je hulp krijgen en kan er iets veranderen in je huis. Een professional organizer, zoals ik, heeft geen mening over je spullen, luistert en kijkt en biedt praktische hulp. Wel stelt zij vragen en zet ze je aan het denken. Ze zal je laten zien dat het anders kan en ook hoe je daar samen kunt komen. En uiteraard zal zij ook bespreken of hulp van derden nodig is.

Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvend gesprek. Informeer ook bij het Sociaal team van je gemeente. Zij kennen de hulpverlening en kunnen goed inschatten wat je nodig hebt.

Lees ook: Ik bewaar wel heel veel

Het bericht Spullen belangrijker dan mensen? verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Wie heeft gezegd dat dat niet mag? Is er een soort rommel-politie die in de gaten houdt of je niet te veel bewaart en wel genoeg weggooit? Eerlijk gezegd schrik ik er soms van. Als professional organizer ben ik de eerste om te beamen dat opruimen en wegdoen van overbodige spullen ruimte geeft en dat het ordenen van chaos heel veel met je doet. Absoluut.

Maar als we (lees: organizers) mensen het idee geven dat het hebben van veel spullen een soort ‘doodzonde’ is, schieten we ons doel voorbij.

Wat is er mis met een mooie verzameling of volle boekenkast? Niets. Wat is er mis met spullen uit je jeugd of van je overleden (groot)ouders? Niets. Wat is dan het probleem?

Er is pas een probleem als jij dat zo ervaart, of een van je huisgenoten. Als die verzameling je in de weg gaat staan of als spullen stof staan te vangen zonder ooit nog bekeken te worden. Dan heeft het bewaren geen meerwaarde. Want hoe kun je met droge ogen zeggen dat de tekeningen en boekjes van vroeger zoveel voor je betekenen als je ze sinds de vorige verhuizing niet meer hebt gezien? Als je ze nooit getoond hebt aan je kinderen en ze waarschijnlijk liggen te vergaan op zolder?

En dit voorbeeld kan worden uitgebreid met sieraden, meubels, kleding, boeken, lp’s, gereedschap, foto’s en wat al niet meer.

De vraag of de dingen die je bewaart echt iets voor je betekenen is een belangrijke. Betekent het veel voor je, zorg je ervoor en geniet je ervan? Dan is er geen reden om het weg te doen. Maar als je last hebt van al die ‘rommel’, ga dan eens een beginnetje maken met sorteren. Wie weet ontdek je dat je best heel veel van hetzelfde hebt. En misschien is alles wegdoen helemaal niet nodig. Begin eens met die dingen waar je geen traan om laat. Wat vies, kapot of lelijk is. Lees nog eens iets en bewaar het mooiste. Kies dingen uit om echt te bewaren. Om aan de muur te hangen of misschien weg te geven aan iemand die het wel waardeert. Dan geniet je er dubbel van.

Een verhuizing is een goede manier om alles weer eens door je handen te laten gaan. Ik stel mezelf deze dagen vaak de vraag bij boeken, dvd’s of cd’s: ‘Wil ik dit nog meenemen? Ik heb het nooit bekeken of gelezen. Ga ik dat nu nog doen?’ En soms lees ik de eerste drie bladzijden of luister ik even de cd en is het duidelijk. (Vanmorgen nog drie tassen naar de Kringloop gebracht.) Ik stimuleer mijn dochter om ook zo naar haar boeken en kleding te kijken. Ik denk niet dat ze nog cd’s heeft. En zij is heel goed in afscheid nemen. (Soms iets te goed, vind ik.)

Zit jij ook met je spullen omhoog? Ben je zo druk met opruimen of sparen voor later dat je vergeet te genieten van nu? Vind je het moeilijk om te beginnen omdat je bang bent voor wat je tegen komt? Zie je op tegen het definitieve van wegdoen?

Laten we het samen doen. Mijn doel is om je te helpen goede beslissingen te nemen. En ben je nog niet klaar voor grote stappen? Dan kunnen kleine stapjes je ook al verder helpen. Meestal zijn de eerste dingetjes het moeilijkst. En als je eenmaal hebt ervaren wat het met je doet om ruimte te maken, komt de rest vanzelf. Ik kom graag met je in contact, want meer ruimte geeft zoveel lucht!

Het bericht Ik bewaar wel heel veel! verscheen eerst op Bezemer Organizing.

In de afgelopen week hebben mijn man en ik samen de bergruimte op zolder opgeruimd. Met een verhuizing in zicht wil je alles een keer uitgezocht hebben. Het viel ons niet tegen hoe het ging, maar een paar dingen gaven ons toch enige keuzestress.

Spullen op zolder zijn meestal dingen die je weinig gebruikt en vooral laat staan voor ‘later’, omdat dat nog eens handig kan zijn. Maar, in de loop der jaren verander je van inzicht en moet je opnieuw bepalen wat je bewaart en wat niet.

Dingen die voor ons makkelijk weg te doen waren waren vooral de dingen waar we niets meer aan hadden. Onbruikbaar.

Daarnaast durfden we ook die enorme koffer, uit de zeemanstijd dat mijn man, weg te geven aan de kringloopwinkel. We deden er toch nooit meer iets mee. Een oude slaapzak, een rode lamp van 200 Watt, een lelijke litho en oude mappen werden of weggegooid of naar de Kringloopwinkel gebracht. Geen probleem.

De rapporten, zwemdiploma’s en kleuterschooltekeningen waren een stuk moeilijker. En slechts een klein deel is daarvan weggegaan. Dat is onvervangbaar en zegt iets over onze geschiedenis. Maar, genoeg is genoeg en 20 schriftjes is teveel. Dus, een selectie is gebleven. Ook rouw- en geboortekaarten van directe familieleden hebben we bewaard. Kaarten van vrienden en kennissen zijn weg. Ook een lange correspondentie met een penvriendin uit Israel heb ik weggegooid. Ik heb nooit meer contact met haar en de brieven lees ik niet meer.

Maar dat schilderij van opa en oma was moeilijk voor mij. Hier zit emotie aan. Ik heb besloten dat het weggaat, maar ik stel het nog even uit…

De treinbaan is een oude wens van mijn man. Hij vond het leuk om een landschap te maken, rails aan te leggen, technische dingen te doen en iets moois te maken. In de periodes dat hij thuis was van zee had hij tijd genoeg en kon hij anderhalve maand knutselen en rommelen. Maar, het is nooit af gekomen.

Dat laatste hoorde ik onlangs ook bij een wat oudere klant. Hij wilde graag ruimte, had plannen en wilde zélf spullen uitzoeken en het niet na zijn dood aan zijn kinderen overlaten. Hij vroeg mij zelfs om een soort ‘objectieve’ lijst van criteria waarom je iets zou moeten bewaren of weggooien, want hij ervoer een enorme keuzestress. Naar dat laatste heb ik gezocht en er zijn best lijstjes. Ik heb een opsomming gemaakt.

• Het is fijn om te hebben. Je wordt er blij van
• Het is onvervangbaar
• Het betekent veel voor je
• Het is heel handig en je gebruikt het met regelmaat
• Je kunt niet zonder
• Het zegt iets over je geschiedenis en is uniek

• Het is kapot, onbruikbaar, ouderwets, en het ligt in de weg
• Je vindt het lelijk
• Je doet er niets mee en hebt er ook geen plannen voor
• Het herinnert je aan iemand of aan iets waar je nerveus of verdrietig van wordt
• Het is niet meer van toepassing op je huidige situatie, bijv. speelgoed en babyspullen als je volwassen kinderen hebt
• Een ander zou er blij mee zijn
• Je hebt veel te veel

Een objectieve lijst met criteria kan eventueel helpen bij het maken van keuzes, maar misschien kunnen die criteria je helemaal niets schelen. Als je bang bent om fouten te maken kun je als reactie besluiten om maar niets te doen. Dat is veilig, maar je komt nooit bij je doel. 

Waar ben je bang voor? Een onherstelbaar verlies? Verwijten, verdriet, teleurstelling van anderen? Maak keuzes waar je achter kunt staan en als je te zeer twijfelt, dan is er niemand die je verplicht om door te zetten. Maar, bedenk wel wat je grote wens is: meer ruimte voor nieuwe dingen, die ook interessant en leuk zijn en die nu niet mogelijk zijn door de oude dingen die nog in de weg staan.

Dat is ook iets om spijt van te krijgen. Toch?

Het bericht Wat blijft en wat niet? verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Ik vind dat erg en zij ook. Er is veel creativiteit, enthousiasme en maatschappelijk bewustzijn. Behoefte om dingen te weten, te verzamelen, te delen en te genieten. En toch… Slechts een klein deel komt tot uitvoering. Waarom toch?

Mensen met een brede belangstelling hebben altijd behoefte aan méér informatie. En informatie is er heel veel. Als je wilt kun je je dagen vullen met het lezen van berichten op internet, via Facebook, twitter, LinkedIn of via nieuwsbrieven en nieuwssites.

In vergelijking met pakweg 80 jaar geleden krijgen wij per dag meer informatie binnen dat de mensen uit die tijd in hun hele leven! Dan is het ook niet gek dat je niet alles uit krijgt en gezien kunt hebben. Ik zie dat tijdschriften of artikelen bewaard worden om later nog eens te lezen of te gebruiken. Maar voor je daar aan toe komt, is er al weer zoveel nieuws langsgekomen. Je loopt het nooit in!

‘Dit jaar zal ik niet naar Praag gaan, maar misschien volgend jaar wel. En die cursus wil ik ook nog een keer doen, dus die folder ga ik bewaren. En dit zijn goede recepten voor een kerstdiner. Altijd handig. En dit zijn goede tips om op te ruimen. Die wil ik ook bewaren!’

Als je dit leest, bekruipt je dan niet het gevoel dat het waarschijnlijk nooit gebruikt gaat worden? Dat je bij een stedentrip naar Praag meer hebt aan actuele informatie van internet dan aan een oud artikel uit de Kampioen? En dat je voor het Kerst is al weer een aantal bladen van de supermarkten hebt kunnen meenemen vól met recepten?

Ik heb vaak het idee dat mensen bang zijn om kansen te missen. Kansen die nooit meer terugkomen. Dat kan, maar de praktijk leert ook dat je nu eenmaal niet alles kunt.

Omdat er zoveel mogelijk is in onze tijd voel je je soms als een kind in de snoepwinkel. Je zou pianoles kunnen nemen, gaan wandelen naar Santiago, een opleiding doen of op een leesclub gaan, met je hond op cursus of gaan sporten. Of alles tegelijk…

Sommige mensen zijn snel enthousiast en beginnen ergens aan om vervolgens binnen korte tijd hun interesse weer te verliezen. Dat levert veel ervaringen op, maar lang niet altijd succeservaringen. En bovendien houd je er altijd veel restanten aan over die je geld gekost hebben en misschien ook een schuldgevoel opleveren.

Anderen blijven dubben en nadenken en komen bijna nergens toe. Ook dat levert geen succeservaringen op, behalve als je houdt van dromen. Dan is de voorpret wellicht al voldoende en hoeft de actie en het gedoe eigenlijk niet eens. (Is dat misschien ook een reden waarom je niet tot uitvoering van dingen komt?)

Je kunt niet alles doen wat langs komt. Je hebt er de tijd, het geld en de energie niet voor. In het verleden zocht ik ‘geluksmomenten’ vaak in het grote en bijzondere. Op een bepaald moment kreeg ik door dat het vooral die kleine dagelijkse dingen zijn die het doen. Het grootste deel van het jaar ben je tenslotte gewoon thuis en aan het werk. Wat kun je genieten van een goed boek, een leuk gesprek, een wandeling langs de plas, een nacht lekker slapen en een opgeruimd huis.

Elk mens heeft een aantal behoeften. Als aan al die behoeften voldaan wordt ben je in balans. Ik schreef daar eerder over in een blog. Je wordt niet blij van alleen werken of alleen maar vakantie. Juist in de afwisseling van ontspanning en inspanning, uitdaging en reflectie ligt het evenwicht.

Daarom denk ik dat de oplossing bij de overvloed aan mogelijkheden ligt in het kiezen van een paar dingen per keer. Je hoeft niet alles nu te doen. Je kunt ook dingen doorschuiven naar later. Of beslissen dat je het toch niet belangrijk genoeg vindt. Misschien kun je het als volgt aanpakken als je bijvoorbeeld meer tijd wilt besteden aan je hobby:

‘Ik ga de komende maanden mijn kasten een voor een uitzoeken en een fijne werkplek voor mezelf creëren. Als ik die plek heb ga ik daar vaker zitten om te tekenen. Daar kom ik nu nooit aan toe. Ik wil al mijn tekenspullen eens uitzoeken zodat ik weet wat ik heb. Dingen die ik ooit gekocht heb, maar waar ik geen plannen meer mee heb ga ik weggeven of verkopen. Wie weet neem ik ook weer les of ga ik wat vaker naar een tentoonstelling.’

Of als je meer aandacht aan je maaltijden wilt besteden:

‘Ik merk dat ik zo weinig thuis ben dat ik amper toe kom aan koken en rustig eten, terwijl ik daar zo van houd. Ik ga de komende maanden elk weekend een weekmenu opstellen en eens wat recepten uitproberen die ik heb verzameld. Dan maak ik ook een boodschappenlijst en ga ik het in een keer kopen. Op mijn werk moet ik gewoon zeggen dat ik op tijd naar huis ga en niet meer standaard overwerk. Desnoods moet ik maar wat thuis werken. Ik ga ook mijn keukenkastjes uitzoeken, want ik heb vast veel dingen die over de datum zijn. Eigenlijk weet ik niet eens wat er in de kasten ligt! Als ik weer wat in mijn ritme kom wil ik ook af en toe eens iemand te eten vragen. Misschien word ik wel weer lid van een kookclub.’

Dit lijken kleine dingen, maar ze kunnen een groot verschil gaan maken in je leven. Want kiezen is wel het uitsluiten van dingen, maar NIET kiezen betekent eigenlijk hetzelfde.

Heb je behoefte aan hulp bij het nemen van stappen? Kun je niet wachten om nieuwe dingen te gaan doen, maar zie je er tegenop om andere dingen los te laten? Misschien is dit het moment om in actie te komen. Dit gaat je veel opleveren, omdat je nu gaat toekomen aan die plannen die wachten op uitvoering!

Bel me voor een vrijblijvende kennismaking om te bespreken wat ik kan doen in dit proces.

Het bericht Maak ruimte voor je dromen! verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Een koopverslaving is meer dan gewoon graag geld uitgeven. Mensen die werkelijk koopverslaafd zijn, blijven kopen. Ook al lopen de schulden op en brengt het problemen met zich mee. Een serieus signaal van koopverslaving is het verstoppen van je aankopen.

Wat zijn kenmerken van een verslaving? *

• Ontkenning. (Er is niets aan de hand)
• Verlies van controle.
• Geen aandacht voor de gevolgen van je gedrag.
• Werkelijke gevoelens onderdrukken.
• Obsessief gedrag. Je verslaving wordt het belangrijkste in je leven.
• Je trekt je terug.

Verslaving kan wijzen op ‘zelfmedicatie’ bij ongediagnostiseerde depressie, angst of ADHD.

Ernstig genoeg om serieus aandacht aan te besteden. En dan is hulp van een professional organizer alleen niet voldoende. Want wat er eventueel uitgaat na opruimen komt aan de andere kant net zo hard weer binnen. Hulp van een psycholoog of verslavingsdeskundige is hier in ieder geval nodig.

Gelukkig is het bij de meeste mensen niet zo heftig. Shoppen is gezellig en kan je voldoening geven. Gaat het echter een te grote plaats in je leven innemen en kun je niet meer zonder, dan wordt het ernstig. Maar waarom kopen sommige mensen dan zoveel?

• Ze troosten zichzelf met een aankoop of kopen iets om (later) weg te geven en een ander blij te maken
• Ze verzamelen dingen (voor de zekerheid of voor alle omstandigheden)
• Ze kopen om het voordeel (ervaringen met schaarste?)
• Ze worden getriggerd door alle drie bovenstaande dingen.

Ook hier is dus vaak sprake van compenseren van een andere behoefte. Er is behoefte aan zekerheid, waardering, aandacht. Er is een gevoel van leegte en dat wordt opgevuld met spullen. Soms hebben mensen nare dingen meegemaakt, zoals armoede of afwijzing. Ook ingrijpende gebeurtenissen kunnen koopgedrag beïnvloeden. Het kan ook wijzen op een depressie.

Als je spullen je verstikken en je een schuldgevoel geven vanwege de kosten en de ruimte die ze innemen, vraag dan hulp aan familie of een goede vriend om je te helpen weer ruimte te maken. Zij willen je ongetwijfeld helpen als jij zoekt naar een oplossing. Jij moet weer de baas worden over je spullen en de spullen niet over jou. Zet stapjes, doe iets weg, verkoop ze of geef ze weg en geef jezelf weer lucht.

Als je bij jezelf merkt dat je je heil zoekt in dingen, terwijl daar je eigenlijke verlangen niet ligt, is het goed om je te realiseren of je zo verder wilt gaan. Ga eens met iemand praten, je huisarts bijvoorbeeld en neem jezelf serieus.

Als je niet weet waar je moet beginnen met opruimen, hoe je het aanpakt of hoe je het volhoudt: bel dan ook een professional organizer. Zij vindt niets raar en wil je graag ondersteunen, evt. in aanvulling of samenwerking met een hulpverlener. Dat kost tijd en geld, maar het gaat je ook veel tijd, geld, ruimte en rust opleveren!

*Uit: The ICD Guide to Challenging Disorganization

Het bericht Kopen om het kopen verscheen eerst op Bezemer Organizing.

Heb jij ook zo’n verzameling die in de loop der jaren te groot geworden is en nu een last is? De hoeveelheid tijdschriften, kranten, gereedschap, dvd’s is zo groot dat je er niets meer mee kunt. Ze nemen teveel ruimte in, zijn onoverzichtelijk geworden en geven je ook het gevoel dat je het nooit meer allemaal kunt bekijken of gebruiken. Iets wat zo mooi begon is een monster geworden wat je uit je slaap houdt.

Vaak zijn de partners degenen die erop aandringen eens iets te doen aan die hoeveelheid. Laatst hoorde ik nog de volgende discussie.

Vrouw: ‘Waarom heb je eigenlijk zoveel gereedschap? Doe het toch weg. Je klust nooit meer!’ Man: ‘Ja, maar laatst was het wel handig dat ik die stekker nog had. ‘ Vrouw: ‘Ja, maar al die andere dingen dan?’ Man: ‘Nou, wie weet wat er nog kan gebeuren. Altijd handig om te hebben.’  Tja, en breng daar eens iets tegenin?

Hoe dan ook, heb jijzelf of je partner ondertussen het gevoel dat je verzameling jou de baas is geworden en wil je dat niet langer? Wil je de boel weer beheersbaar maken?

Je kunt een aantal dingen doen:

• Je inventariseert wat je hebt en kiest de mooiste, bijzonderste exemplaren uit je verzameling en bewaart die. Bijvoorbeeld speciale boeken, eerste uitgaven, zeldzame exemplaren;
• Je maakt een andere verzamelaar blij door uit te delen of te verkopen. In je vriendenkring zijn vast gegadigden;
• Je maakt een goed doel blij, zoals Gered Gereedschap of Dorcas, met al jouw zorgvuldig verzamelde dingen (of spulletjes uit de uitverkoop);
• Je brengt je overtollige kleding, onderdelen of dvd’s bij de kringloopwinkel of goede doelenzaak;
• Je gebruikt de opengevallen ruimte iets anders te doen in je huis of om intern zaken te verplaatsen.

Soms is een verzameling, bijv. films of muziek, iets uit een ander tijdperk. Het is de vraag of je het nog steeds mooi vindt. Bewaar een paar items en geef de rest weg.

Het kan ook zijn dat je zaken bewaart voor het geval dat. Maar, heb je echt 5 fietsbellen nodig of 10 dekbedhoezen, terwijl je maar met z’n tweeën bent? En waarom steeds weer voorraden inslaan, terwijl je kasten nog vol staan?

Vaak is er een reden waarom iemand spaart en verzamelt. Het kan te maken hebben met ervaring met schaarste, waardoor ieder koopje als een kans wordt gezien. Maar ook met leven in de toekomst. ‘Later ga ik alles nog lezen.’ Of ‘Later ga ik nog eens al mijn dia’s digitaliseren. ’ Alleen komt het er later niet meer van, omdat de stapels te hoog zijn en er steeds andere zaken om aandacht vragen. Afscheid nemen van een droom is moeilijk, maar kan ook bevrijdend zijn.

Wil je eens praten met iemand die dit vaker bij de hand gehad heeft? Raadpleeg mij of een andere professional organizer. We helpen je graag.

Het bericht Mijn verzameling is te groot geworden! verscheen eerst op Bezemer Organizing.