schaamte Tag

Aan je huis kun je zien wie je bent

Binnenkort komt onze woning op internet te staan. We hebben namelijk een ander huis gekocht en nu moet ons eigen huis in de verkoop. De foto’s zijn gemaakt, het huis is secuur opgemeten en de makelaar heeft de tekst gemaakt voor de advertentie. Binnenkort kan iedereen zien hoe wij wonen. En er wat van vinden. Dat vind ik best een dingetje. Natuurlijk heb ik zelf ook gekeken bij anderen, maar dat voelt anders…LEES VERDER

Share

Kan een vrijwilliger dat ook?

Die vraag kreeg ik onlangs bij de verlenging van een WMO-contract *. Met andere woorden: ‘Wat doe jij meer dan een vrijwilliger zou doen?’ (Die vraag riep bij mij ook vragen op: Wat is het beeld over organizers? Denkt men dat het alleen om opruimen gaat?)

Ik heb in déze situatie aangegeven dat extra handjes op termijn fijn zijn, maar dat dat nu nog niet helpend is. En waarom niet? Omdat er soms zoveel aan de hand is, dat je voorzichtig moet handelen, met begrip en respect. Met kennis van zaken en doelgericht. Opruimen is een middel om overzicht te krijgen. Geen doel op zich.LEES VERDER

Share

Nu is het genoeg!

Een uitspraak als deze kan uit je tenen komen. Het is genoeg! Klaar! Je hebt al van alles geprobeerd: negeren, opzij schuiven, een poging wagen er iets aan te doen, hulpboeken kopen, op internet zoeken, een cursus gevolgd… En op de een of andere manier verandert er te weinig. Frustrerend!

Natuurlijk is het bij anderen ook wel eens rommelig, maar vergeleken bij jouw huis stelt dat niets voor, denk je. Anderen kunnen fluitend het huishouden doen, naast een drukke baan, en er ook nog eens leuk uit zien. Denk je.

Ga er maar van uit dat jouw probleem bij veel mensen speelt. Een dag heeft maar 24 uur en soms willen we wel erg veel in die uren proppen.LEES VERDER

Share

Bang voor de post

Sommige mensen zijn bang voor de post. Misschien jij ook wel. Dat is niet zo vreemd als je nogal eens akelige post krijgt. Soms wordt de angst zo groot dat je de brieven niet meer open durft te maken. Je gooit niets weg, maar openmaken gaat niet lukken. Als je financiële problemen hebt zul je dit zeker herkennen. Maar, ook als je nare ervaringen hebt met dreigbrieven of anonieme post.LEES VERDER

Share

Losse eindjes

Heb jij ook zo’n last van losse eindjes? Onafgemaakte zaken in huis? Beginnen aan iets en het niet afmaken? Je begint bijvoorbeeld vol goede moed aan het opruimen van je kledingkast, maar er komt iets tussen en het blijft weer liggen. Je hebt dingen uitgezocht om naar de kringloopwinkel te brengen, maar je hebt geen geschikte doos om het in te doen, waardoor het blijft staan. Dit zijn nog ‘klussen’, maar het kan natuurlijk ook gaan over gewone dagelijkse handelingen zoals opruimen, boodschappen doen of je mail checken.LEES VERDER

Share

Vreemde ogen dwingen

Het overkomt mij nogal eens dat ik een vraag heb waar ik zelf niet uit kom. Ik praat met mijn man, mijn dochter, een vriendin of collega. Het kan helpen dat iemand mij goed kent. Ik hoef niet zoveel uit te leggen en hij of zij kan mij raad geven bij persoonlijke kwesties en mij bevestigen in een keuze.  Maar, of dat altijd het beste advies is…LEES VERDER

Share

Wat stemming met je doet

Momenteel schijnt de zon. Het is helder weer en hoewel de bomen kaal zijn ziet de wereld er toch prettig uit. Dat vind ik fijn. Een tijdje geleden was het somber, kil en donker en dat heeft zijn weerslag op mijn stemming. En daarin ben ik niet de enige! Die stemming heeft weer invloed op mijn gedrag. Ik denk wel eens dat ik daar boven zou moeten staan, maar helaas.LEES VERDER

Share

Lekker thuis?

Fijn hè, die lange avonden. Gordijnen dicht, kaarsjes, muziek en met een boek op de bank. Dit zou ík best elke avond willen.

Is dit voor jou een fijne droom, maar niet haalbaar. Simpelweg omdat je huis geen fijne plek is. Omdat het te vol of te rommelig is. Of dat er teveel dingen zijn die afleiden. Want, zeg nou zelf, die stapels of hoopjes her en der, die doen wat met je. Op zijn minst voel je dat er iets mee moet.LEES VERDER

Share

Dat zou mij nooit overkomen!

Denk jij, als je mensen op tv ziet bij programma’s als Mijn leven in puin of Verslaafd aan verzamelen, ‘dat zou mij nooit overkomen’? Eerlijk gezegd denk ik dat ook van mezelf: Zover zal ik het nooit laten komen. Maar zouden die mensen het ooit verwacht hebben dat ze in zo’n situatie zouden belanden?  Op een bepaald moment ging het daar mis. Bijvoorbeeld toen de kinderen het huis uitgingen of toen hun huwelijk eindigde. Er ontstond een leegte en die hebben ze opgevuld met spullen, rommeltjes en later zelfs vuil. Gelukkig zijn dit uitzonderingen, omdat meestal eerder wordt ingegrepen.

 

Minder ernstig

Minder ernstige vormen van rommel, een overdaad aan spullen en een schoonmaakachterstand komen veel vaker voor. Dat komt eigenlijk nooit door luiheid of incompetentie, maar vaak door niet kunnen of niet weten. Ik kan me herinneren dat toen ik zelf ooit slecht in mijn vel zat geen hoge prioriteit toekende aan schoonmaken. Gelukkig had ik een man die ingreep en dankzij de structuur in mijn huis kon ik na verloop van tijd de draad weer oppakken. Ook bij anderen herken ik dat. Als je uit het lood geslagen bent door werkloosheid, een brand, een inbraak, overlijden van een dierbare of slecht nieuws, dan heb je ‘andere dingen’ aan je hoofd. Een helpende persoon die je bij de les houdt of die je helpt relativeren is van enorme waarde. Je leven verandert namelijk enorm en je moet een nieuw evenwicht vinden. Dan ontbreekt vaak de energie die je nodig hebt om je gezin, huishouding én administratie adequaat draaiende te houden.

 

Loopt ik ook risico?

Dat zou zomaar kunnen. Ik zal zelf niet meer zo snel zeggen dat het mij nooit zou overkomen. Je kunt nu wel sterk zijn, maar wat zou er gebeuren als je ineens geen baan meer had of dat je er alleen voor kwam te staan? Hoe sterk zou je blijven als je te horen kreeg dat je een aandoening hebt die niet meer overgaat? Als je een ongeluk krijgt of je partner depressief wordt? Natuurlijk zijn er helpende factoren: een partner, een netwerk van familie, vrienden en collega’s, een goede opleiding, structuur in je huis, financiële middelen. Maar, ook die zijn betrekkelijk. Het leven is lang niet zo maakbaar als je soms denkt.

 

Hulp bieden of meedenken

Ken je iemand in je omgeving die mogelijk hulp nodig heeft? Denk je dat die persoon het niet meer overziet? Vraag er eens (voorzichtig) naar. Misschien is de vraag ‘Kan ik iets voor je doen?’ al voldoende. Misschien moet je het later nog eens aankaarten. Luister, vraag en probeer niet te oordelen. Het kan zoveel helpen om mee te denken, om dingen tijdelijk uit handen te nemen of samen met die persoon een klus aan te pakken.

Als hij of zij het voorheen wel zelf kon, komt dat na een tijdelijke inzinking vast weer terug. Als het niet meer goed komt met iemands gezondheid, kan het nodig zijn om de organisatie van de huishouding en administratie anders te gaan doen. Om aanpassingen te doen en dingen uit handen te geven. Een professional organizer kan hierin meedenken en evt. een deel voor haar rekening nemen.

Mocht het toch voor jouzelf gelden… Dan zou ik je aanraden niet langer door te tobben, maar om hulp te vragen. Dat is niets om je voor te schamen.

 

Share

Hebben jullie nog vrienden?

young-woman-1192018_1280Deze vraag werd me jaren geleden gesteld door een moeder van een kind als het mijne: autistisch en verstandelijk beperkt. Gelukkig kon ik bevestigend antwoorden, maar dat gold niet voor haar. Haar thuissituatie was zodanig dat vrienden liever niet meer kwamen. Uitnodigingen kwamen ook niet meer. En zo sta je steeds meer alleen. Hoe wrang is dat!

LEES VERDER

Share
Share